برای عزیزترین گل همیشه عاشق

صفحه اصلی | آرشيو مطالب | تماس با من | وبلاگ رسانه |

Template

^{اگر شب}

^{مرا درتاريكي خود پناه دهد}

^{ديگر هيچ ستاره اي نخواهد درخشيد}

^{و هيچ صبحي نخواهد شد}

^{اگر شيون كنم}

^{همسايه ام شيون مرا نخواهد شنيد}

^{و چون بميرم}

^{آگاه نخواهد شد}

^{و بر من سوگواري نخواهد كرد}

^{اگر سايه ي خواب}

^آهسته

^{نزد من بيايد}

^{و به صورتم بنگرد}

^{منصرف ميشود و باز مي گردد}

^{در درونم كسي هست كه مرا سوگواري كند}

^{و با شتاب نزد دوستان رود}

^{به منزلي با ديوارهايي قطور وسر به فلك كشيده}

^{به منازلي}

^{كه چراغ سقفش ستاره ي تاباني است}

^{پنجره هايش خاطره و درهايش}

^ديدار

^{نه قفلي}

^{نه چفتي}

\|	نوشته شده توسط علی آسمانی

^{به آن پرنده كه مي خواند غايب از انظار}

^{عتاب كرد شريري فساد جوي به باغ:}

^{چه سود لحن خوش وعيب انزوا كه به خلق}

^{پديد نيست ترا آشيان، چو چشم چراغ؟}

^{بگفت: از غرض اين را تو عيب مي داني}

^{كه بهر حبس من افتاده در درون تو داغ.}

^{اگر كه عيب من اين است كز تو من دورم}

^{برو بجوي ز نزديك هاي خويش سراغ.}

^{شهيرتر ز من آن مرغ تنبل خانه،}

^{بلندتر ز همه آشيان جنس كلاغ!}

\|	نوشته شده توسط علی آسمانی

_{خوشبختی و موفقیت با هم فرق می کنن
خوشبختی یعنی به چیزی که می رسی دوسش داشته باشی
موفقیت یعنی به چیزی که دوست داری برسی}

\|	نوشته شده توسط علی آسمانی

ديوانه: اي شب! من مانند تو تاريك و برهنه هستم. بر جاده اي آتشين گام بر مي دارم كه برفراز روياهاي روزانه ام امتداد دارد و جايي كه پايم زمين را لمس مي كند، درخت بلوط تناوري مي رويد.

شب: اي ديوانه! تو هرگز مانند من نيستي زيرا هنوز به پشت سر خود نگاه مي كني تا جاي پايت را بر روي شنها ببيني.

ديوانه: اي شب! من مانند تو خاموش و درونگرا هستم و در دل تنهايي من الهه اي نشسته است و در انتظار نوزاد آسماني كه بهشت و جهنم در نهاد او باشد.

شب: اي ديوانه! تو هرگز مانند من نيستي زيرا هنوز در برابر دردها مي لرزي و از شنيدن سرود مرگ مي هراسي.

ديوانه: اي شب! من مانند تو وحشتناك و ستمگر هستم زيرا گوشهايم مملو از فرياد امتهاي دربند كشيده و حسرتهايي بر زمين هاي فراموش شده و از ياد رفته.

شب: اي ديوانه! تو هرگز مانند من نيستي زيرا هنوز كوچكترين خويشتن خود را به عنوان دوست باوفا مي شناسي و نمي تواني با بزرگترين خويشيتن خويش دوست شوي!

ديوانه: اي شب! من مانند تو دلاور هولناكي هستم زيرا قلبم باديدن شعله هاي آتش كشتي ها در درياها به وجد نمي آيد و لبهايم جز با مكيدن خون دلاور مردان كشته شده در ميدان نبرد لذت نمي برد.

شب: اي ديوانه! تو هرگز مانند من نيستي زيرا در تو اشتياقي نسبت به نفس كه بر تو مسلط است وجود دارد و هنوز قانوني براي خودت ننهاده اي!

ديوانه: اي شب! من مانند تو خوش و خرم هستم زيرا آن مرد كه با من است تا ابد مست آن شراب ناب است و آن زن كه با من دوست است، بر گناه خويش افتخار مي ورزد!

شب: آيا تو مانند من هستي؟ آيا به راستي تو مانند هستي؟ آيا مي تواني مانند اسب برق آسا بر طوفان بتازي و آذرخش را چون شمشيري درخشان به دست گيري؟

ديوانه! تو هرگز مانند من نيستي زيرا روح تو در هفت لفّافه پيچيده است و هنوز نتوانستي قلبت را در كف دستت بگيري.

ديوانه: اي شب! من مانند تو شكيبا و غمگين هستم زيرا در سينه ام گور هزار عاشق وجود دارد كه با اخلاص مرده اند و آنان را با اشك موميايي كرده و با بوسه هاي پژمرده كفن كرده ام!

اي شب! من مانند تو توانا و بزرگ هستم و عرش خود را بر ويرانه هاي خدايان فرو افتاده ساختم و روزها را در برابر خود گذراندم تا دامن لباسم را ببوسند بي آنكه جرات پيدا كنند به چهره ام بنگرند!

شب: اي فرزند قلب تاريك من! آيا تو مانند من هستي؟ آيا افكار رام نشده ي مرا مي انديشي يا با زبان بي كرانم سخن مي گويي؟

ديوانه: آري اي شب! ما برادران همزاديم. تو اسرار فضاي لايتناهي را آشكار مي كني و من اسرار درونم را!

\|	نوشته شده توسط علی آسمانی

^{_{هنگامي كه شادي من متولد شد او را در بغل گرفتم و روي بام خانه ام بردم و فرياد زدم كه: اي همسايگان و اي آشنايان من! بيائيد و بنگريد زيرا امروز شادي من متولد شده است! بيائيد و شادي مرا ببينيد كه چگونه در برابر خورشيد مي خندد؟ اما بر تعجبم افزوده شد زيرا هيچ كسي از همسايگانم براي ديدن شادي من حاضر نشد!}}
	^{_{هفت ماه روي بام خانه ام ماندم و از بام تا شام حضور شادي خود را به اطلاع همگان مي رساندم اما كسي به صدايم گوش فرا نداد. لذا من و شادي ام تنها مانديم و كسي به ما توجه نكرد.}}
	^{_{هنوز يك سال نگذشت كه ناگهان شادي من از زندگي خود بيزار گشت و رنگ پريده و بيمار شد و جز قلب من، هيچ قلبي به عشق او نطپيد و هيچ لبي جز لبهاي من، لب او را نبوسيد.}}
	^{_{آنگاه شادي من در تنهايي خود جان سپرد و از اين به بعد هرگاه اندوهم را به ياد مي آورم، شادي را نيز به ياد مي آورم.}}
	^{_{ياد و خاطره چيست؟}}
	^{_{جز برگ پائيزي است كه اندكي در باد مي جنبد و به خود مي پيچد و سپس براي زمان طولاني با خاك كفن مي شود!}}

\|	نوشته شده توسط علی آسمانی

^{_{هنگامي كه اندوه من متولد شد مانند پرستاري مهربان به او شير دادم و با چشماني عاشق برايش شب زنده داري كردم. سپس اندوه من مانند هر موجود زنده اي ديگر رشد كرد و نيرو گرفت و سرشار از زيبايي و شادابي شد لذا به يكديگر علاقمند شديم و هر دو به جهان گرداگردمان نيز عشق ورزيديم زيرا اندوه من داراي قلبي نازك و مهربان بود و قلب مرا نيز نازك و مهربان گردانيد.}}
	^{_{هرگاه با هم آواز مي خوانديم همسايگان ما كنار پنجره هايشان مي نشستند و به آوازمان گوش فرا مي دادند زيرا آواز ما همچون اعماق دريا و شگفتي هاي خاطرات بود.}}
	^{_{هرگاه من و اندوهم راه مي رفتيم، مردم با چشماني لبريز از عشق و اعجاب با ما مي نگريستند و با نرم ترين و شيرين ترين الفاظ درباره ي ما سخن مي گفتند در حالي كه برخي با حسد به ما مي نگريستند زيرا اندوه نزد آنان گرانبها و پسنديده بود و من از داشتن اندوه به خود مي باليدم و افتخار مي كردم.}}
	^{_{آنگاه اندوه من مانند سرانجام هر موجود زنده ي ديگر، جان سپرد و من تنها ماندم و در انديشه و تامل تنها شدم.}}
	^{_{اكنون چون سخن مي گويم، گوشهايم براي شنيدن صدايم سنگيني مي كنند و ديگر كسي از همسايگانم براي گوش دادن به آوازم كنار پنجره نمي آيد.}}
	^{_{و چون در خيابانها مي گردم كسي به من توجه نمي كند و تنها تسليتي كه مي يابم آن هنگامي است كه صداهايي در خواب مي شنوم كه با حسرت مي گويند:}}
	^{_{بنگريد! بنگريد! اينجا مردي خفته است كه اندوه هايش در گذشته است.}}

\|	نوشته شده توسط علی آسمانی

_{دو جام يك صدف بودند،}

_{« دريا » و « سپهر »}

_{آن روز}

_{در آن خورشيد،}

_{- اين دردانه مرواريد -}

_{مي تابيد !}

_{من و تو، هر دو، در آن جام هاي لعل}

_{شراب نور نوشيديم}

_{مرا بخت تماشاي تو بخشيدند و،}

_{بر جان و جهانم نور پاشيدند !}

_{تو را هم، ارمغاني خوشتر از جان و جهان دادند :}

_{دلت شد چون صدف روشن،}

_{به مرواريد مهر}

_{آن روز !}

\|	نوشته شده توسط علی آسمانی

برای عزیزترین گل همیشه عاشق

Template

pctfx3.3

Desert Float Template

میزبانی میزبان هاست دامین دامنه دومین