پندهای عقل دوراندیش را

ای همراه

با رفتنت

تابستان قلبم به سر آمد

      و خزان قلبم فرا رسيد

ديگر از ميوه هاي عشق و شور

  از آن درخت سبز وتنومند                

       چيزي نمانده است.

بلبلان نيز كه نواي هستي و زندگي را در باغ زمزمه مي كردند

انگار كوچ كرده اند.

انگار بودنت بهانه اي بود براي زندگي

                       و حتي زنده بودن

انگار باغبان نيز مرا فراموش كرده است...

و چشمانت رازِ آتش است

و عشقت پيروزي آدمي است

هنگامي كه به جنگ تقدير مي شتابد.

و آغوشت

اندك جايي براي زيستن

اندك جايي براي مردن

و گريز از شهر

  كه با هزار انگشت

به وقاحت

پاكي آسمان را متهم مي كند.

یک همیشه یک است . شاید در تمام عمرش نتواند بیشتر از یک عدد باشد اما بعضی اوقات می تواند

 خیلی باشد .

 یک نگاه . یک سرنوشت . یک خاطره . یک دوست .

رنگین کمان پاداش کسانی است که تا اخرین لحضه زیر باران می مانند.....

مسيحيان بر سر مزار خود صليب مي آويزند تا همه بدانند اينجا کسي آراميده است....تو هم بر روي سينه ات صليبي بياويز که قلب تو آرامگاه من است.

از طرف اونی که تنهاست تنها اومده تنها می ره تنهاش می زارن تنها نمی ذاره تنها یه آرزو داره

اونم اینه که تو توی تنهاییاش تنهاش نذاری.

در این حال و هوا ، در سکوت تنهایی ات صدای قلبت را گوش کن ....

گوش کن به صدای تپش قلبت ....

می دانم که دلتنگ منی و میدانم دلت هوایم را کرده است !

می دانم که دوستم داری و میدانم تنها به عشق من نفس میکشی!

من در قلب تو هستم و میدانم در آن قلب مهربانت چه میگذرد!

چرا دلتنگی؟ من که در قلب تو هستم عزیزم !

هر گاه دلت گرفت با قلبت درد دل کن.... من همیشه در قلبت هستم و گوش میکنم به

درد دلهایت !

قلب تو خانه است ، عشق تو سرپناه من است !

گوش کن به صدای تپش قلبت ! می شنوی؟

این منم که در قلبت با فریاد به تو میگویم دوستت دارم ، دوستت دارم!

اما صدای من نامفهوم به تو میرسد ، پس حس کن که دوستت دارم !

نمیدانی در قلبت چه میگذرد ! منی که لحظه های زندگی ام را در قلب تو سپری میکنم

 می دانم که در قلبت چه غوغایی برپاست...

اما تو نمیبینی و نمیدانی که بر من چه میگذرد !

تپش های قلب تو همان صدای فریاد من است که میگویم دوستت دارم دوستت دارم!

با خونی که در قلبت جاریست زنده ام و به هوای عشق و محبت تو در این قلب مهربانت

 نفس میکشم !

باورم کن در همین قلب عاشقت !

مرا حس کن ، گرچه  میدانم تو پر از احساسات عاشقانه ای !

اگر دل تنگم شدی ، بدان که من در قلب مهربانت به خواب عاشقانه رفته ام!

به یاد من باش مرا از این خواب بیدار کن ، دلتنگی ها را از قلبت رها کن !

سکوت را بشکن ، همچو من که در قلبت با فریاد دوستت دارم سکوت را شکسته ام!

هوای قلبت گرم گرم است ،جای من در اینجا امن امن  است !

 گوش کن به صدای تپش قلبت ، ببین که هیچگاه از این فریاد خسته نمیشوم!

عشق يعني خاطرات بي غبار

                                          دفتري از شعر و از عطر بهار

 عشق يعني يك تمنا , يك نياز

                                         زمزمه از عاشقي با سوز و ساز
 
عشق يعني چشم خيس مست او

                                           زير باران دست تو در دست او

عشق يعني ملتهب از يك نگاه

                                             غرق در گلبوسه تا وقت پگاه

عشق يعني عطر خجلت ....شور عشق

                                           گرمي دست تو در آغوش عشق

عشق يعني "بي تو هرگز ...پس بمان "

                                           تا سحر از عاشقي با او بخوان

اگر باران بودم انقدر مي باريدم تا غبار غم را از دلت پاك كنم اگر اشك بودم مثل باران بهاري به پايت

مي گريستم اگر گل بودم شاخه اي از وجودم را تقديم وجود عزيزت ميكردم اگر عشق بودم

 آهنگ دوست داشتن را برايت مينواختم ولي افسوس كه نه بارانم نه اشك نه گل و نه عشق

اما هر چه هستم

دوستت دارم.

کاش می دانستی زندگی با همه ی وسعت خویش محفل ساکت غم خوردن خوردن نیست.

حاصلش تن به قضادادن و پژمردن نیست.

اضطراب هوس دیدن و نادیدن نیست.

زندگی خوردن و خوابیدن نیست.

زندگی جنبش و جاری شدن است.

زندگی کوشش راهی شدن است. 

از تماشاگه آغاز حیات.....تا به جائ که خدا داند     

نمیدانی چه کردی با دل من/ که این دل بی قراره بی قرار است

نمی دانم چه گفتی با نگاهت/ که چشمم این چنین در انتظار است

فقط یک لحظه جانا در برم باش/ که با تو چهار فصلم چون بهاره

به وقت دیدن ان روی ماهت/ تپش های دل من بی شماره است

برای من فقط یک لحظه زیباست/ وان هم لحظه ی زیبای یار است

آنکه می گوید دوست ات می دارم

خنیاگر غمگینی ست

که آوازش را از دست داده است.

ای کاش عشق را

زبان سخن بود

هزار کاکلی شاد

در چشمان توست

هزار قناری خاموش

در گلوی من .

عشق را

ای کاش زبان سخن بود

آنکه می گوید دوست ات می دارم

دل اندوهگین شبی ست

که مهتاب اش را می جوید.

ای کاش عشق را

زبان سخن بود

هزار آفتاب خندان در خرام توست

هزار ستاره ی گریان

در تمنای من.

عشق را

ای کاش زبان سخن بود                                                                               شاملو

                يادمان باشد اگر شاخه گلي را چيديم                 
وقت پرپر شدنش سوز و نوايي نکنيم
پر پروانه شکستن هنر انسان نيست
گر شکستيم ز غفلت ، من و مايي نکنيم
يادمان باشد سر سجاده عشق
جز براي دل محبوب دعايي نکنيم
يادمان باشيد اگر خاطرمان تنها ماند
طلب عشق ز هر بي سرو پايي نکنيم

وقتي دل تنگ شدي به ياد بيار کسي رو که خيلي دوستش داري ,وقتي نااميد مي شي,
به ياد بيار کسي رو که تنها اميدش تويي,وقتي پر ازسکوت شدي بياد بيارکسي روکه به
صدات محتاجه,هر وقت خواستي از غصه بشکني به ياد بيار کسي رو که توي دلت يه
کلبه ساخته

اي قشنگ ترين بهانه زندگيم به من بگو مهرو محبت
را از كدامين چشمه زيبايي گرفتيكه خارها را
گل كردي و دلها را عاشق خود و انوار
كدامين ستاره اي كه روشنايي
چشمانت را از آن گرفته اي
كه با نگاهت شعله عشق را
در جانم افروختي. صدايت را از كدام
مرغ خوش آوا گرفته اي كه طنين آن مرهم
همه زخم هاي من است. خوابم مياد اما
مي ترسم كه بخوابم مي ترسم
كه اگه بخوابم تو را درخواب
ببينم كه از من جدا
مي شوي.

گفتم : عشق چیست؟

گفت : به مانند آتش است.

گفتم : مگر آن را دیده ای؟

گفت: نه. در آن سوخته ام...

رهروان كوي جانان سرخوش‌اند

عاشقان در وصل و هجران سرخوش‌اند

جان عاشق، سر به فرمان مي‌رود

سر به فرمان سوي جانان مي‌رود

راه كوي مي‌فروشان بسته نيست

در به روي باده‌نوشان بسته نيست

باده ما ساغر ما عشق ماست

مستي ما در سر ما عشق ماست

دل ز جام عشق  او شد مي پرست

مست مست از عشق او شد مست مست

ما به سوي روشنايي مي‌رويم

سوي آن عشق خدايي مي‌رويم

دوستان! ما آشناي اين رهيم

مي‌رويم از اين جدايي وارهيم

نور عشق پاك او در جان ما

مرهم اين جان سرگردان ما

                                                                               فریدون مشیری

ما لحظه ها را می گذرانیم تا به
خوشبختی برسیم
غافل از اینکه خوشبختی
همان
لحظه هایی بودند که گذراندیم.......

خیلی دوست دارم

وقتی سر کلاس درس نشسته بودم تمام حواسم متوجه دختری بود که کنار دستم نشسته بود و

 اون منو "داداشی"صدا می کرد .

به موهای مواج و زيبای اون خيره شده بودم و آرزو می کردم که عشقش متعلق به من باشه .

 اما اون توجهی به اين مساله نميکرد .

آخر کلاس پيش من اومد و جزوه جلسه پيش رو خواست . من جزومو بهش دادم .بهم گفت :"متشکرم "

و از من خداحافظی کرد

 ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط "داداشی" باشم . من عاشقشم . اما...

من خيلی خجالتی هستم ..... علتش رو نميدونم .

 تلفن زنگ زد .خودش بود . گريه می کرد. دوست پسرش قلبش رو شکسته بود.

 از من خواست که برم پيشش.

نميخواست تنها باشه. من هم اينکار رو کردم. وقتی کنارش رو کاناپه نشسته بودم.

 تمام فکرم متوجه اون چشمهای معصومش بود. آرزو ميکردم که عشقش متعلق به من باشه.

 بعد از 2 ساعت ديدن فيلم و خوردن 3 بسته چيپس ، خواست بره که بخوابه ،

 به من نگاه کرد و گفت : "متشکرم " و از من خداحافظی کرد

  ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط "داداشی" باشم . من عاشقشم .

اما... من خيلی خجالتی هستم ..... علتش رو نميدونم .

روز قبل از جشن دانشگاه پيش من اومد. گفت : "قرارم بهم خورده ، اون نميخواد با من بياد" .

من با کسی قرار نداشتم. ترم گذشته ما به هم قول داده بوديم که اگه زمانی هيچکدوممون برای مراسمی پارتنرنداشتيم با هم ديگه باشيم ، درست مثل يه "خواهر و برادر" . ما هم با هم به جشن رفتيم.

جشن به پايان رسيد . من پشت سر اون ، کنار در خروجی ، ايستاده بودم ، تمام هوش و حواسم به اون لبخند زيبا و اون چشمان همچون کريستالش بود. آرزو می کردم که عشقش متعلق به من باشه ، اما اون مثل من فکر نمی کرد و من اين رو ميدونستم ، به من گفت :"متشکرم ، شب خيلی خوبی داشتيم " ،

 و از من خداحافظی کرد

 ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط "داداشی" باشم . من عاشقشم .

 اما... من خيلی خجالتی هستم ..... علتش رو نميدونم .

 يه روز گذشت ، سپس يک هفته ، يک سال ... قبل از اينکه بتونم حرف دلم رو بزنم روز فارغ التحصيلی فرا رسيد ، من به اون نگاه می کردم که درست مثل فرشته ها روی صحنه رفته بود تا مدرکش رو بگيره.

ميخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون به من توجهی نمی کرد ، و من اينو ميدونستم ،

 قبل از اينکه کسی خونه بره به سمت من اومد ، با همون لباس و کلاه فارغ التحصيلی ،

 با گريه منو در آغوش گرفت و سرش رو روی شونه من گذاشت و آروم گفت تو بهترين داداشی دنيا هستی ، متشکرم و از من خداحافظی کرد

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط "داداشی" باشم . من عاشقشم .

 اما... من خيلی خجالتی هستم ..... علتش رو نميدونم .

نشستم روی صندلی ، صندلی ساقدوش ، اون دختره حالا داره ازدواج ميکنه ، من ديدم که "بله" رو گفت و واردزندگی جديدی شد. با مرد ديگه ای ازدواج کرد. من ميخواستم که عشقش متعلق به من باشه.

 اما اون اينطوری فکر نمی کرد و من اينو ميدونستم ، اما قبل از اينکه از کليسا بره رو به من کرد

و گفت " تو اومدی ؟ متشکرم"

 ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط "داداشی" باشم . من عاشقشم .

 اما... من خيلی خجالتی هستم ..... علتش رو نميدونم .

سالهای خيلی زيادی گذشت . به تابوتی نگاه ميکنم که دختری که من رو داداشی خودش ميدونست توی اون

خوابيده ، فقط دوستان دوران تحصيلش دور تابوت هستند ، يه نفر داره دفتر خاطراتش رو ميخونه ، دختری که در دوران تحصيل اون رو نوشته. اين چيزی هست که اون نوشته بود :

" تمام توجهم به اون بود. آرزو ميکردم که عشقش برای من باشه. اما اون توجهی به اين موضوع نداشت و من اينو ميدونستم. من ميخواستم بهش بگم ، ميخواستم که بدونه که نمی خوام فقط برای من يه داداشی باشه.

من عاشقش هستم. اما .... من خجالتی ام ... نيمدونم ... هميشه آرزو داشتم که به من بگه دوستم داره.

 ای کاش اين کار رو کرده بودم ................. با خودم فکر می کردم و گريه !

اگه همديگرو دوست داريد ، به هم بگيد ، خجالت نکشيد ، عشق رو از هم دريغ نکنيد ،

خودتونو پشت القاب و اسامی مخفی نکنيد ، منتظر طرف مقابل نباشيد،

 شايد اون از شما خجالتی تر و عاشق تر باشه

آدم ها به هم گل مي دهند ، چون معناي حقيقي عشق در گل ها نهفته است .

دل ما را میان غم نوشتند ،

       تمام واژه هایش مبهم نوشتند،

   به این هم راضـــیم

      زیرا که ما را دوباره در کنار هم نوشتند. . .

  مرا با عشق خود در گیر کردی

      دل دیوانه ام زنجیر کری

     تو گفتی می رسی امروز و فردا

  ول انگار خیلی دیر کردی