^{همه زندگی انتظار است ٬
سخت ترین لحظه های زندگی را سپری می کنیم .
یک عمر منتظریم .
روزی که این قلب بایستد انتظار همه تمام می شود و آرام می گیریم .
ما در زنجیره بخت هم سرشت شده ایم و آسوده نشسته ایم و زمان ها را به هم می بافیم .
نمی دانم در خط سر نوشت که ما شرقی ها اسم آن را قسمت گذاشتیم ٬ کجای خط هستیم}

<sup>من

از میان واژه های زلال

دوستی رابرگزیده ام

آنجا که

برف های تنهایی

آب می شوند

در صدای تابستانی یک دوست</sup>

^{از نبردی سخت باز می گردم}

^{با چشمانی خسته ، که دنیا را دیده است ، بی هیچ دگرگونی}

^{اما خنده ات که رها می شود}

^{و پرواز کنان در آسمان مرا می جوید}

^{تمامی درهای زندگی را برایم می گشاید.}

^{عشق من،خندۀ تو}

^{در تاریکترین لحظه ها می شکفد}

^{و اگر دیدی به ناگاه}

^{خون من بر سنگ فرش جاری است}

^{بخند، زیرا خندۀ تو ، برای دستان  من}

^{شمشیری است آخته}

^{نان را ، هوا را ، روشنی را ، بهار را}

^{از من بگیر ، اما}

^{خنده ات را هرگز}

^{تا چشم از دنیا نبندم}

^{عشق هم از چشم تو گاهی گدایی می کند}

^{گرچه کفر است این سخن چشمت خدایی می کند}

^{در خمار چشمهایت مستی و دیوانگی ست}

^{کی اسیر چشم تو فکر رهایی می کند}

^{سایبان پلکهایت مامن مجنونهاست}

^{بر همه زنجیریان او مقتدایی می کند}

^{آزمون سخت در چشم تو پنهان گشته است}

^{امتحان ابتدایی را نهایی می کند}

^{مبتلایان نگاهت راه مجنون می روند}

^{چشم تو الحق طبابت را طلایی می کند}

^{ساحل از گرداب چشمانت چه حسرت می خورد}

^{کشتی دیوانگان را ناخدایی می کند}

^{در قفای هر جفا صدها وفا پیوسته است}

^{با وفا شکل نگاهت بی وفایی می کند.}

^{برای تو می نویسم
 
برای تو که معنای باران را ازناودانها نمی پرسی و هیچگاه با کوهها قهر نمی کنی.
 
برای تو که پنجره را به خاطر دیدن خورشید دوست داری و به یاسها به خاطراینکه
 
بوی یاررا دارند احترام می گذاری .
 
من دررسیدن به تو ازپروانه ها بی پرواترم،پس چرا ازمن می گریزی؟؟؟
 
چرا برای چشمانم نامه نمی نویسی؟؟؟
 
چرا دلم را به خانه ات دعوت نمی کنی؟؟؟
 
می دانم که رودهای ملتهب جهان در پیراهن تو گم می شوند
 
و رؤیاهای من هرچقدر بروند به تو نخواهند رسید.
 
من صبح ها قبل ازاینکه آقتاب به کوچه ی ما بیاید،
 
 آن را به پای گنجشکی مهربان می بندم تا به تو برساند.
 
آیا نامه هایم را می خوانی؟؟؟}

^{آیا باورت می شود که من روزی
 
روی موج های اقیانوسی ناآرام خانه داشتم؟؟؟}

^{زندگی ، سبزترین آیه ، در اندیشه برگ
زندگی ، خاطر دریایی یک قطره ، در آرامش رود
زندگی ، حس شکوفایی یک مزرعه ، در باور بذر
زندگی ، باور دریاست در اندیشه ماهی ، در تنگ
زندگی ، ترجمه روشن خاک است ، در آیینه عشق
زندگی ، فهم نفهمیدن هاست
زندگی ، پنجره ای باز، به دنیای وجود
تا که این پنجره باز است ، جهانی با ماست
آسمان ، نور ، خدا ، عشق ، سعادت با ماست
فرصت بازی این پنجره را دریابیم
در نبندیم به نور ، در نبندیم به آرامش پر مهر نسیم
پرده از ساحت دل برگیریم}

کاش در دنیا سه چیز وجود نداشت:

غرور - دروغ و عشق

انسان با غرور می تازه

با دروغ می بازه

و با عشق می میره

شب است و دل غم گرفته ام را حال و  هوای غریبی است

امشب زبان در کامم را یارای سخن گفتنی نیست

می خواهم با زبان دلم بنگارم ناگفته هایی را که  در غریبانه ترین لحظه های  تنهایی خویش

در خلوتهایی سراسر سکوت

بی هیچ فریادی خاموش شکستند .

می خواهم بگویم با دل ،

از غم تنهایی خویش

از خاطرات دور کودکی

از زوال عاشقی

از کرده و ناکرده خویش ،

بگویم که ره توشه راه برگیریم

گاه سفر آغازیم

بار گنه بر نهیم

پی دیدار دوست،

عاشقانه پر کشیم پی معبود ،

قسمت کنیم تنهایی خویش را با او،

که در این جا  نیست کسی  که لحظات تنهایی ام ، وسعت ویرانیم  را درک کند .

خرسند شدیم از اینکه امروز، رنگی دگر است  نه رنگ دیروز

تا شب نشده رنگ دگر شد ، گفتند از این نکته هزار نکته بیاموز

فریاد زدیم که چرخ گردون، لیلا تو نداده ای به مجنون

فریاد برآمد آنکه خاموش ، کم داد اگر نگیرد افزون

خاموش شدیم و در خموشی ، رفتیم سراغ می فروشی

فریاد زدیم دوای ما کو؟، گویند دواست باده نوشی؟

هشیار نشد مگر که مدهوش ، این بار گران بگیرم از دوش

آرام کنار گوش ما گفت ، این بار گران تو مفت مفروش

از خود به کجا شوی تو پنهان؟ ، از خود به کجا شوی گریزان؟

بیداری دل چنین مخوابان، سخت آمده است مبخش آسان

هشیار شدیم از اینکه هستیم ، رفتیم و در میکده بستیم

با خود به سخن چنین نشستیم ، ما باده نخورده ایم و مستیم؟!

مسجد سر راه  از آن گذشتیم ، بر روی درش چنین نوشتیم

در میکده هم خدای بینی ، با مرد خدا اگر نشینی

^{اشک، موجب صفای دل هاست
اشک، دعای صبح گل هاست
اشک، کلیده محبت و عشق
بر دل های سخت و خاراست
قطره اشکی هستم در آسمونت
یه روز به خاطرت می بارم
وقتی هوا ابریست منتظر باش
بارون رو گونه هات می آرم
می بارم که تنتو خیس کنم
می بارم که غمتو نیست کنم
می بارم دله با صفاتو
پاکتر از قدّیس کنم
قطره اشکم که از تابشت
رنگین کمون میشم در نگات
اشکو رنگین می کنم با عشقمون
منشور عشقو میذارم پیش پات
قطره اشکی هستم پاک و زلال
در گوشه ی چشمانت وضو می سازم
چشمه ای میشم سویت روون
بر با تو بودن می نازم
وقتی روزگار با ما
ناسازگاری آغاز کرد
عهد و پیمانی که بستیم
از سر خویش باز کرد
هر چه اشک ریختیم
خندید و اعتنا نکرد
عشق  زهری شد که
بر عاشقا وفا نکرد}

^{بود سوزی در آهنگم خدایا}

^{تو میدانی که دلتنگم خدایا}

^{دگر تاب پریشانی ندارم}

^{نه از آهن نه از سنگم خدایا}

_{^{چه زيباست بخاطر تو زيستن
وبراي تو ماندن بپاي تو مردن
وبه عشق تو سوختن؛
وچه تلخ وغم انگيز است، دور از توبودن، براي تو گريستن؛
و به عشق و دنياي تو نرسيدن؛
ايكاش مي دانستي بدون تو، مرگ گواراترين زندگيست؛
بدون تو وبه دور ازدستهاي مهربانت،
زندگي چه تلخ وناشكيباست.
ايكاش مي دانستي مرز خواستن كجاست،
وايكاش ميديدي قلبي راكه فقط براي تو مي تپد}}

^{اگر آتشفشانی سرد گردد
  یا بهاری  زرد
     یا دریاچه ای تبخیر
     یا کوهی به زیر بارش برف زمستان ، پیر
     یا...
                                   جای شگفتی نیست}

^{شگفت آنجاست
    یک دریای طوفانی بی پایاب
                            خاکستر شود روزی...}

                          ^***

^{چه کردی با دلم ای آذرخش واپسین}

^{برای کسی که در کنارم نیست اما حس بودنش به من شوق زیستن میدهد:
ای تمام فکر من در روز و شب ای همه هذیان من در سوز و تب
ای نهان در پیکرم چون جان شده همچو بوی گل به گل پنهان شده
آه ای والاترین سوگند من
ای نهان در گریه و لبخند من
ای شکوه آسمان در چشم تو
عشق تو چون در دلم باشد چه غم چون که تا روز قیامت با توام ....
راستی میدونید بدترین شکل دلتنگی چیه ؟
بدترین دلتنگی اینه که حضور یکی رو احساس کنی
اما کنارش نباشی ...............}  

 

_{^{روزهاست
از سقف لحظه هایم
یاد تو چکه می کند
.
.
.
اگر باران بند بیاید}}

از این خانه خواهم رفت ...

 

^{در هیاهوی زمان}

^{در دل ساکت شب}

^{بی رمق ، خسته و سرد}

^{من به دنبال خودم می گردم}

^{کی شدم گمشده در وادی غم؟}

^{من که بودم ...}

^{کیستم...}

^{چه کسی خواهم شد ؟}

^{قاصدی بی مقصد}

^{آه ...}

^{ای رفته ز یاد}

^{مشتی از خاک زمین}

^{من گمشده ام}

^{چه کسی خواهد یافت ؟}

^{من سرگردان را ...}

^{من پاییزی را...}

^{گم شدم در تنهایی}

^{وسعتی تو خالی}

^{باد برده است مرا}

^{یا که یک خواب عمیق ؟}

^{من چه اندازه زیاد}

^{پوچ و خالی شده ام !}

^{عشق از یاد دلم رفته چه زود}

^{هیس ... ساکت ... انگار ...}

^{که صدایی خبر از آمدنم می دهد ...}

^{خدایا اونقدر دلم روشنه که میدونم تا ته خط باهام میمونی .
تا جایی که کسی همراهیم نمیکنه.
تا اونجا که دیگه بنی بشری نیست اما تو هستی تنها معبودم!!
مطمئنم همه چیز رو جوری برام به وجود میاری که بنده رو ذره ای ناراحت نبینی و
از این روست که عاشقانه میپرستمت!!
.
.
.
.
تا خدا بنده نواز است به خلقش چه نياز... ميكشم ناز يكي تا به همه ناز كنم..!!}

^{چون دو دريچه رو به روي هم بودن را نمي‌پسندم؛
وقتي پهلوي هم باشيم هرقدر هم كه دور نزديكيم.
يعني مي‌داني؟!
مجبوريم حركتي به خودمان بدهيم تا همديگر را ببينيم.
و باور كن، كه همه‌ء لذت ديدن در حركتي است كه ما را به هم نشان مي‌دهد.
كه گاه حركت چشمي است و گاه حركتي فوق همه‌ء‌ اين حركت‌هاي كوچك؛
حركتي در خود...}

باشی
واینیو بدونی که همیشه یکی هست تا بهت بگه :

عزیزترین گل همیشه عاشق

راستی سر زدن به خونه خودت تو اینترنت یادت نره
کسی که همیشه منتظرت خواهد بود تا آخرین لحظه عمرش
هر جور هم می خوای فکر کن

علی آسمانی
همون اسمی که بخاطر ساختش برام یکبار کتک اساسی خوردی

<sup>هر شب به فكرت نازنین تا صبح خلوت مى كنم

هر دم به شوق دیدنت اخمى به ساعت مى كنم

اّن دل كه دائم مى شكست با هر كلام ساده ات

امشب دل دیوانه را دارم مرمت مى كنم

اّن قصهْ دیرینه ات عمرى است در كَوش من است

اى اّن كه كَفتى اكَر رفتى قیامت مى كنم

با هر نكَاه ساده ات اّتش زدى بر جان من

اى خوب من بیش خدا دائم شكایت مى كنم

با دیكَران دیدم تو را، اما شكستم بى صدا

هركَز نكَو دیوانه اى دارم حماقت مى كن</sup>

^{دارم می سوزم از تب گردش این عقربه ها}

^{عزیزکم تنهام نذار ، بازم تو پیش من بیا}

^{تموم دل واپسی هام ،هدیه میشن برای تو}

^{حتی اگه تنها شدم ، تنهائیمم برای تو}

^{دارم می سوزم از تب گردش این عقربه ها}

^{یه ساعتم ، پر از سکوت ، خالیم از حرف و صدا}

^{بدون عشق پاک تو ، خالی شده روح و تنم}

^{میون این عقربه ها ، هر ثانیه جون می کنم}

^{کاش که میشد کنار تو ثانیه ها رو رد کنم}

^{یا که بسوزم و برم، ساعتا رو لگد کنم}

^{دارم می سوزم از تب گردش این عقربه ها}

^{برای دیدن دلم ، گاهی تو پیش من بیا.}

^{دلی که از بی کسی غمگین است،}

^{هر کسی را می تواند تحمل کند،}

^{هیچ کس بد نیست.}

^{دلی که در بی اویی مانده است،}

^{برق هر نگاهی جانش را می خراشد.}

                                                           ^{(دکتر شریعتی)}

^{هیچ کدوممون نمی تونیم به دلمون یاد بدیم که هیچ وقت نشکنه !}

^{ولی حداقل می تونیم بهش یاد بدیم که}

^{وقتی شکست}

^{لبه تیزش دست اونی رو که شکستتش رو نبره ...}