_^سلام

_{^{امشب تنهام و خونه هیشکی نیست}}

_{^{داشتم مرتب می کردم خونه رو}}

_{^{یادم اومد یک سر به وبلاگ بزنم}}

_{^{دلم برات تنگه}}

_{^{می دونم که هیچ وقت باور نکردی}}

_{^{ولی تنگه}}

_{^{اگه پای تلفن مجبورم رسمی باشم}}

_^چون

_{^{خونه فضول نسوخته و جام هم ناجوره}}

_{^{میدونی که}}

_{^{از کامنتت ممنون}}

_{^{وظیفه است}}

_{^{این دیونه دوستداشتنی را کی میشه دید}}

_{^{ضمناٌ همه شیرنی ها هم روی چشم}}

_{^{دختره و خرما نداره}}

_{^{کارمون درسته و متولد آذر}}

_{^{می دونی که احتمالا کله شق بشه}}

_{^{نمی دونم عصبانیت هات تموم شد یا نه}}

_{^{ولی من صبورم}}

_{^{چون کوه}}

_^و

_{^{یک همیشه عاشق گل همیشه عاشق}}

_{^{دیر وقته و باید صحب زودتر پاشم جارو کنم و گردگیری}}

_{^{احتمالا مهمون بیاد}}

_{^{نمی دونم خوب شد یا نه ولی با اون دل صاف و ساده و قشنگت}}

_{^{قبولش کن}}

_{^{برای توی که همیشه}}

_{^{دوستت دارم}} 

_{^{خوشبختي سه جمله است :}}

^{گاهي آرزو مي کنم...     
کاش هرگز نمي ديدمت تا امروز غم نديدنت را بخورم!!!}

^{کاش لبخندهايت آنقدر زيبا نبودند که امروز آرزوي یک لحظه ديدن ( فقط يک لحظه )  
از لبخندهاي عاشقانه ات را داشته اشم .}

^{کاش چشمان معصومت به چشمانم خيره نمي شد   
تا امروز چشمان من به ياد آن لحظه بهانه گيرند و اشک بریزد}

^{قلم رو در دستام مي گيرم:}

^{نقطه، سر خط .}

^.

^.

^.

^{راستی چي مي خوام بنويسم ؟ خودم هم نمي دونم !}

^{چشمام رو هم ميذارم تا شايد بتونم واژه ها رو يک جا جمع کنم و قصه اي از تموم غصه هام رو به روي کاغذ بيارم... 
اما انگار کلمات هم منو  با غصه هام تنها گذاشتن !} 

^{خوب که فکر مي کنم يادم مياد چند وقت پيش  نه نزدیک به ... سال پیش  
و شروع داستاني تکراري !}

^{داستاني تکراري تر از اوني که حتي بخوام در قالب جملاتي از جنس کاغذ بيان  کنم !}

^{همون قصه هميشگي  عشق و دوري و ...}

^{با ياد آوري اون عشق باز هم قطرات درشت اشک مهمون گونه هام ميشم ...
دلم براي خودم ميسوزه ! ... براي تنهاي  خودم !}

^{هميشه از خدا مي خواستم که يه عشق واقعي بهم هديه بده
و خدا هم اين کار رو کرده بود
ولی ...}

^{چشم هايم كه بسته مي شوند}

^{تو را مي بينم}

^{چشم هايم كه باز مي شوند}

 ^{باز تو را مي بينم}

^{تفاوت اين دو}

^{تنها يک چيز است}

^{دومي دروغ محض است}

عزیزم هر چی پرستو تو هواست / هرچی فرشته تو آسمون هاست

همه فریاد میزنند ، خانه ات گرم ز مهر

گریه ات از سر شوق / خنده ات از ته دل

هر غروبت شاد / روزگارت خوش باد

تولدت مبارک ...

^{الهی همیشه مثل چراغ راهنمایی باشی .
لپت همیشه قرمز
روی دشمنات زرد
دلت همیشه سبز
تولدت مبارك .}

<sup>بازم شادی و بوسه ، گلای سرخ و میخک

میگن کهنه نمی شه تولدت مبارک

تو این روز طلایی تو اومدی به دنیا

و جود پاکت اومد تو جمع خلوت ما

تو تقویما نوشتیم تو این ماه و تو این روز

از آسمون فرستاد خدا یه ماه زیبا

یه کیک خیلی خوش طعم ،با چند تا شمع روشن

یکی به نیت تو یکی از طرف من

الهی که هزارسال همین جشنو بگیریم

به خاطر و جودت به افتخار بودن

تو این روز پر از عشق تو با خنده شکفتی

با یه گریه ی ساده به دنیا بله گفتی

ببین تو آسمونا پر از نور و پرندس

تو قلبا پر عشقه رو لبا پر خندس

تا تو هستی و چشمات بهونه س واسه خوندن

همین شعر و ترانه تو دنیای ما زندس

واسه تولد تو باید دنیا رو آورد

ستاره رو سرت ریخت تو رو تا آسمون برد

اینا یه یادگاری توی خاطره هاته

ولی به شوق امروز می شه کلی قسم خورد

تولدت عزیزم پراز ستاره بارون

پر از باد کنک و شوق ، پر از آینه و شمعدون

الهی که همیشه واسه تبریک امروز

بیان یه عالم عاشق ، بیاد هزار تا مهمون</sup>

^{روز تولدت شد و نيستم
اما كنار تو كاشكي مي شد كه جونمو هديه بدم
براي تو درسته ما نميتونيم اين روز و پيش هم باشيم
بيا بهش تو رويامون رنگ حقيقت بپاشيم
ميخوام برات تو روياهام جشن تولد بگيرم
از لحظه لحظه هاي جشن تو خيالم عكس بگيرم
من باشم و تو باشي و فرشته هاي آسمون
چراغوني جشنمون ، ستاره هاي كهكشون
به جاي شمع ميخوام برات غم هات و آتيش بزنم
هر چي غم و غصه داري يك شبه آتيش بزنم
تو غمهات و فوت بكني منم ستاره بيارم اشک چشاتو پاک کنم نور ستاره بكارم
كهكشونو ستاره هاش دريا و موج و ماهياش بيابونا و بركه هاش بارون و قطره قطره هاش
با هفت تا آسمون پر از گلاي ياس وميخک
بال فرشته ها و عشق و اشتياق و پولک
عاشقتو يه قلب بي قرار و کوچک
فقط مي خوان بهت بگن : . . . . . تولدت مبارک}

<sup>خداحافظ برایت حرف زیبایی است

نمی خواهی بدانی

در دل این خسته ی عشقت چه غوغایی است

و یا من زیر آوار غم رفتن چه خواهم شد؟

برو زیبا

برو تنها

میان نامه هایت می نوشتی

زندگی زیباست

و من هم زندگی را در تو می دیدم

برو استاد خوبی ها

به من درس وفا دادی

خیالی نیست

درد بی تو بودن را

تحمل بهترین راه است

و من هم خوب فهمیدم وفا

یعنی

خداحافظ</sup>

^{_{زندگی خالی نیست}}

^{_{مهربانی هست سیب هست ایمان هست}}

^{_{روزی خواهد امد}}

^{_{گل یاسی به گدا خواهم داد}}

^{_{تا شقایق هست زندگی باید کرد}}

^{_{اب را گل نکنیم}}

^{_{مردمان سر رود  اب را می فهمند}}

^{_{گل نکردنش ما نیز اب را گل نکنیم}}

^{_{کور را خواهم گفت:}}

 ^{_{چه تماشا دارد باغ}}

^{_{نور در کاسه مس چه نوازش ها می ریزد}}

^{_{من پر از نورم و شن}}

^{_{پر از از دار و درخت}}

^{_{رستگاری نزدیک:لای گل های حیاط}}

^{_{دره مهتاب اندود}}

^{_{وچنان روشن کوه که خدا پیدا بود.}}

^{_{راه می بینم در ظلمت}}

^{_{من پر از فانوسم}}

^{_{چه درونم تنهاست!}}

^{_{مرا به خلوت ابعاد زندگی ببرید}}

^{_{حضور ((هیچ)) ملایم را به من نشان بدهید}}

^{_{کدام راه مرا می برد به باغ فواصل؟}}

_{^{نیمه شبه}}

_{^{آدما خوابن اما من خوابم نمیبره}}

_{^{نمی دونم چرا؟!!}}

_{^{شاید .........}}

_{^{به سرم زد بیام نت و اینجا بنویسم}}

_{^{نوشتن یعنی خالی شدن}}

_{^{نوشته هام مثل همیشه}}

_{^{تقدیم به تو ای عزیزترین گل همیشه عاشق}}

^{زندگی گره ای نیست که در جست و جوی گشودن آن باشیم.
زندگی واقعیتی است که باید آن را تجربه کرد .}

^{سورن کی یر کگارد}

^{در میان امواج ، در جاده های پر فراز و نشیب و درد دریاها به دنبال خوشبختی می دویم ،
در حالیکه خوشبختی در اینجاست .}

^هوراس

^{_{تمام ثانیه هایم ز عشق لبریز است،}}

^{_{خوشم که زندگی ام دائما غم انگیز است}}

^{_{نرسته غنچه ای اندر بهار زندگی ام}}

^{_{فصول زندگی من تمام پاییز است}}

^{_{بنای شهر دلم چون خرابه ای ویران}}

^{_{بسان شهر نیشابور عهد چنگیز است}}

^{_{به پهن دشت دلم ذره ای ز مهر نتافت}}

^{_{نشان سینه من دشنه های خون ریز است}}

^{_{غزل به کام دلم چون عسل بود شیرین}}

^{_{به از لطافت شیرین عهد پرویز است}}

^{_{مرید شاعر دل خسته ای ز جنس غزل}}

^{_{مرید شاعر شهر و دیار تبریز است}}

^{_{اگر به شهر غزل روکنی تو چون خادم}}

^{_{یقین که تیغ کلامت برنده و تیز است}}

_{^{افتاده به شهریم که ویرانه ندارد}}

_{^{یک شهر، غریبیم و یکی خانه ندارد}}

_{^{جایی نه، که گیرد دل دیوانه قراری}}

_{^{ویران شود آن شهر که ویرانه ندارد}}

_{^{گه گوشه آبادی و گه کنج خرابی}}

_{^{آسوده کسی، کو دل دیوانه ندارد}}

_{^{آهسته رفیقان! که به هر گام، درین راه}}

_{^{گسترده دو صد دام و یکی دانه ندارد}}

_{^{عالم هم خود بی خود از آنند، وگرنه}}

_{^{کاری به کس این نرگس مستانه ندارد}}

_{^{مستیم ازین باده درین بزم، که ساقی}}

_{^{می در قدح و باده به پیمانه ندارد}}

_{^{آیی پی تاراج دل دیوانو چیزی}}

_{^{جز نقش خیال تو درین خانه ندارد}}

^{آنکه چشمان تو را اینهمه زیبا می کرد}

^{کاش از روز ازل فکر دل ما می کرد}

^{یا نمی داد به تو اینهمه زیبایی را}

^{یا مرا در غم عشق تو شکیبا می کرد}

^{آنکه انداخت به دل عشق لطیف و نابت}

^{کاش از اینهمه بیچارگی ام قلب تو آگه می کرد}

<sup><sub>خدایا اگر قول بدهی بعد از مردنم آسمان ابری و باران را خواهم دید

و دلم همچون باران پاک ، می میرم همین حالا !</sub></sup>

<sup><sub>عاشقانه فصل پاییز و آبان ماه را دوست دارم ،

ماه  آشنایی اولین و آخرین عشق زندگیم تا همیشه...</sub></sup>

<sub><sup>و عشق بود آن حس مغشوشی که در تاریکی هستی ناگاه محصورمان کرد

و جذبمان کرد در انبوه سوزان نفس ها و تپش ها و تبسم های دزدانه آن روز ها

رفتند و گم شدند

آن کوچه های گیج از عطر اقاقی ها در ازدحام پر هیاهوی خیابان های بی برگشت</sup></sub>

^{_{چو اسیر دام توام
رام توام ای محرم رازم
منم آن شمعی که زشب
تا به سحر در سوز و گدازم
ای فتنه بکش یا بنوازم
بی گناهم بده پناهم
که از موی تو آشفته ترم
کن نگاهی به خاک راهی
ای سایه لطفت به سرم
چه کنم عشقی غیر از تو نخواهم
به خدا محنت ریزد ز نگاهم
امیدم کو جدا از او
پر پر شده ام خاک زر شده ام
آزارم کن چو چشم خود بیمارم کن
من ز جفایت دلشادم
از غم عشقت خرسندم
از همه عالم بگسستم
تو که به مهرت پا بندم
عشق و امید صفایی
ای عشق من چه بلایی
کی ز وفا جانب ما باز آیی}}

^سلام

^{نمی دونم این خدا چی یرای ما دیده}

^{ولی هرچی هست}

^{همیشه خیره}

^امروز

^{ببخشید دیروز صبح با اون عینک بنفش روی چشمات دیدمت}

^{ماشاء ا...}

^{قالیچه ترکمنی}

^{تکون نخوردی و پیر نمی شی}

^{دلم تنگت بود که دیدمت و}

^{دیدم که با اون خندت و پرحرفی با گوشیت منو دیدی}

^{سرویس انجام وظیفه}

^{خوشحالم که  مثل همیشه شادی}

^{موفق باشی}

^راستی

^{میرم دانشگاه}

^{ولی از اینجا خیلی دوره}

^{اگه تونستی و دلت خواست}

^{گدای محبت نباشه یک سر به ما بزن}

^{کسی که همیشه گل عاشقشو دوست داره}

^{علی آسمانی}

<sup>در زیر کتابت همه کس نام نویسند

من گم شده ی عشق توام نام ندارم</sup>

^{روزي به او گفتم به من نگاه كن و بگو دوستت دارم}

^{ولي رويش را برگرداند و گفت تو را بسيار دوست دارم}

<sup>چند وقتي گذشت و به من ثابت شد كه اون روز دروغ گفت،

و برا هميشه رفت و من فهميدم كه</sup>

^{زبان عضو دروغگوي اوست}

^{ولي چشمهایش}

^{هيچ وقت دروغ نمي گويد}

<sup><sub>خدایا! مرا موهبت آن عطا كنم تا به جای آسودن به دیگران آسایش بخشم

بجای آنكه دیگران دركم كنند ، دركشان كنم

بجای آنكه عشق دریافت كنم ، عشق بورزم

زیرا با فراموش كردن خویش است كه می توان به هرچیز رسید با

بخشایش است كه بخشوده می شویم و با مردن است كه زندگی ابدی

میابیم


خدایا! مرا معبر آرامش كن ؛‌تا آنجا كه نفرت هست ، عشق جاری سازم

آنجا كه خطا هست ، بخشایش بگسترم

آنجا كه جدایی هست ، وصل بیافرینم

آنجا كه لغزش و دروغ هست ، حقیقت بیاورم

آنجا كه تردید هست ، ایمان بیاورم

آنجا كه ظلمت هست ، نور بتابانم


خدایا !!!

خدایا کاش توان بود مرا درک وجودت !

خدایا کاش توان بود مرا انجام دادن آنچه از تو می خواهم .

خدایا کاش توان توانا بودن را به من می دا دی تا هر آنچه که گفته بودم را

انجام می دادم!</sub></sup>