|
خدایا! مرا موهبت آن عطا كنم تا به جای آسودن به دیگران آسایش بخشم
بجای آنكه دیگران دركم كنند ، دركشان كنم
بجای آنكه عشق دریافت كنم ، عشق بورزم
زیرا با فراموش كردن خویش است كه می توان به هرچیز رسید با
بخشایش است كه بخشوده می شویم و با مردن است كه زندگی ابدی
میابیم
خدایا! مرا معبر آرامش كن ؛تا آنجا كه نفرت هست ، عشق جاری سازم
آنجا كه خطا هست ، بخشایش بگسترم
آنجا كه جدایی هست ، وصل بیافرینم
آنجا كه لغزش و دروغ هست ، حقیقت بیاورم
آنجا كه تردید هست ، ایمان بیاورم
آنجا كه ظلمت هست ، نور بتابانم
خدایا !!!
خدایا کاش توان بود مرا درک وجودت !
خدایا کاش توان بود مرا انجام دادن آنچه از تو می خواهم .
خدایا کاش توان توانا بودن را به من می دا دی تا هر آنچه که گفته بودم را
انجام می دادم!
|